Aldric – Ręcznie Robiona Angielska Torebka z Kolczugą z Lat 20. XX Wieku

Kupiłam szary kardigan we wrześniu i od tamtej pory prawie się z nim nie rozstaję. To rzecz, po którą sięgam bez zastanowienia.

Spódnica ołówkowa midi ma porządną podszewkę i dobrze zachowuje fason. Założyłam ją na wesele, a w następnym tygodniu do biura.

Jest na tyle małe, że zapominam, że je noszę, a telefon nadal działa przez przedni panel. Dokładnie tego chciałem.

Kwadratowy dekolt podkreśla sylwetkę, nie jest jednak głęboki. Materiał delikatnie opływa ciało, zamiast się do niego przylegać — w moim wieku ma to znaczenie.

Zamówiłam ją na ślub mojego syna. Pięknie prezentuje się na zdjęciach i nie czułam się zbyt wystrojona podczas późniejszego lunchu.

Dzianina dobrze się układa, zamiast zwisać jak worek, i bez żadnego pogrubienia mieści się pod płaszczem.

Sukienka koszulowa, którą mogę wreszcie wygodnie zapiąć na piersi. Zakładki nadal leżą płasko po praniu.

Kieszenie w tak eleganckiej sukience to coś, czego się nie spodziewałam. Tej jesieni nosiłam ją częściej niż cokolwiek innego.

To paski plecaka robią różnicę. Pełne zakupy i laptop, a na koniec moje ramię jest w porządku.

Wystarczająco lekka na październikowe popołudnie, a jednocześnie sprawia wrażenie solidnej. Falbaniaste wykończenie jest subtelne, a nie przesadnie ozdobne.

Ręcznie wykonane i widać to w dobrym znaczeniu. Noszone codziennie przez dwa miesiące bez matowienia.

Haft na kołnierzu jest staranny po obu stronach. Sprawia wrażenie przemyślanego, a nie taniego.