Aldric – Χειροποίητη Αγγλική Τσάντα Αλυσίδα από τη Δεκαετία του 1920

Αγόρασα τη γκρι ζακέτα τον Σεπτέμβριο και σχεδόν δεν την έχω βγάλει από πάνω μου από τότε. Είναι αυτό που πιάνω χωρίς δεύτερη σκέψη.

Η pencil μίντι φούστα είναι σωστά φοδραρισμένη και διατηρεί το σχήμα της. Τη φόρεσα σε έναν γάμο και την επόμενη εβδομάδα στο γραφείο.

Τόσο μικρό που ξεχνάω ότι το φοράω, και το τηλέφωνο εξακολουθεί να λειτουργεί μέσω του μπροστινού πάνελ. Ακριβώς αυτό που ήθελα.

Η τετράγωνη λαιμόκοψη κολακεύει χωρίς να είναι βαθιά. Αγκαλιάζει απαλά το σώμα χωρίς να κολλάει, κάτι που στην ηλικία μου έχει σημασία.

Το παρήγγειλα για τον γάμο του γιου μου. Φωτογραφίζεται υπέροχα και δεν ένιωσα υπερβολικά επίσημα ντυμένη στο γεύμα που ακολούθησε.

Το πλεκτό πέφτει σωστά αντί να κρέμεται σαν σακί και φοριέται κάτω από παλτό χωρίς καθόλου όγκο.

Ένα φορεμα-πουκάμισο που μπορώ επιτέλους να κουμπώσω άνετα στο στήθος. Οι πιέτες παραμένουν επίπεδες και μετά το πλύσιμο.

Τσέπες σε ένα τόσο κομψό φόρεμα δεν ήταν κάτι που περίμενα. Το έχω φορέσει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτό το φθινόπωρο.

Οι ιμάντες του σακιδίου κάνουν τη διαφορά. Ένα γεμάτο ψώνια και ένα λάπτοπ, κι ο ώμος μου είναι μια χαρά στο τέλος.

Αρκετά ελαφρύ για ένα απογευματινό του Οκτωβρίου, αλλά εξακολουθεί να έχει ουσιαστική αίσθηση. Το τελείωμα με βολάν είναι διακριτικό και όχι υπερβολικά περίτεχνο.

Χειροποίητο και φαίνεται, με την καλή έννοια. Φοριέται καθημερινά εδώ και δύο μήνες χωρίς να θαμπώσει.

Το κέντημα στον γιακά είναι προσεγμένο και στις δύο πλευρές. Δείχνει μελετημένο, όχι φτηνό.